Duyuru

Daralt
Henüz duyuru yok.

Azmi elden bırakmak

Daralt
X
  • Süzgeç
  • Zaman
  • Göster
Tümünü Temizle
yeni yazılar

  • Azmi elden bırakmak

    Oğullarım, gidiniz de Yûsuf’la kardeşini araştırınız; hem sakın Allah’ın inâyetinden ümîdinizi kesmeyiniz; zîrâ kâfirlerden başkası Allah’ın inâyetinden ümîdini kesmez.

    (Yusuf, 87)
    Âtîyi karanlık görerek azmi bırakmak...
    Bilmem ki, ölüm var mıdır ondan daha alçak!
    Dünyâda inanmam, hani, görsem de gözümle:
    Îmânı olan kimse gebermez bu ölümle.
    Ey dipdiri meyyit! “İki el bir baş içindir”
    Davransan a... Eller de senin, baş da senindir!
    His yok, hareket yok, acı yok... Leş mi kesildin?
    Hayret veriyorsun bana... Sen böyle değildin.
    Kurtulmaya azmin, ne için böyle süreksiz?
    Kendin mi senin, yoksa, ümîdin mi yüreksiz?
    Âtîyi karanlık görüvermekle apıştın!
    Esbâbı elinden atarak ye’se yapıştın!
    Karşında ziyâ yoksa, sağından, ya solundan
    Tek bir ışık olsun buluver... Kalma yolundan.
    Âlemde ziyâ kalmasa, halk etmelisin, halk!
    Ey elleri böğründe yatan şaşkın adam, kalk!
    Herkes gibi dünyâda henüz hakk-ı hayâtın
    Varken, hani herkes gibi azminde sebâtın?
    Ye’s öyle bataktır ki: Düşersen boğulursun.
    Ümmîde sarıl sımsıkı, seyret ne olursun!
    Azmiyle, ümîdiyle yaşar hep yaşayanlar;
    Me’yûs olanın rûhunu, vicdânını bağlar
    La’netleme bir ukde-i hâtır ki: Çözülmez...
    En korkulu cânî gibi ye’sin yüzü gülmez!
    Mâdâm ki alçaklığı bir, ye’s ile şirkin;
    Mâdâm ki ondan daha mel’ûn, daha çirkin
    Bir seyyie yoktur sana; ey unsur-i îmân,
    Nevmîd olarak rahmet-i mev’ûd-i Hudâ’dan,
    Hüsrâna rızâ verme... Çalış... Azmi bırakma;
    Kendin yanacaksan bile, evlâdını yakma!

    Evler tünek olmuş, ötüyor bir sürü baykuş...
    Sesler de: “Vatan tehlikedeymiş... Batıyormuş!”
    Lâkin, hani, milyonları örten şu yığından,
    Tek kol da “Yapışsam...” demiyor bir tarafından!
    Sâhipsiz olan memleketin batması haktır;
    Sen sâhip olursan bu vatan batmayacaktır.
    Feryâdı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar...
    Uğraş ki: Telâfî edecek bunca zarar var.
    Feryâd ile kurtulması me’mûl ise haykır!
    Yok yok! Hele azmindeki zincirleri bir kır!
    “İş bitti... Sebâtın sonu yoktur!” deme, yılma.
    Ey millet-i merhûme, sakın ye’se kapılma.

    Sebîlürreşâd
    27 Mart 1913
    14 Mart 1329
    19 Rebîülâhir 1331
Daha önce girdiğiniz bazı veriler otomatik olarak kaydedildi. Düzenle or Yoksay.
Taslak Kaydedildi
Smile :) Big Grin :D Frown :( Mad :mad: Stick Out Tongue :p Embarrassment :o Confused :confused: Wink ;) Roll Eyes (Sarcastic) :rolleyes: Cool :cool: EEK! :eek:
x
Ekle: Ön İzleme Dar Orta Geniş Tam Boyut Kaldır  
x
Lütfen bekleyin...
X